چکیده

مقدمه و هدف: هدف از انجام این پژوهش، دستیابی به الگوی برنامه درسی آموزش عالی مبتنی بر داربست نظام جامع آموزش پویا، بود. این پژوهش، کیفی اکتشافی و از نوع مطالعه موردی بود.

روش شناسی پژوهش: در این پژوهش از رویکرد باز ساختارسازی تدوین شده ی عناصر نه گانه برنامه درسی کلاین استفاده شده است. مشارکت کنندگان بالقوه تحقیق متشکل از 15 نفر بود که 9 نفر آنها از اساتید گروه های مختلف آموزشی دانشگاه شیراز می باشند که حداقل یکبار در شورای برنامه ریزی درسی دانشگاه شرکت داشته اند و 6 نفر دیگر از صاحبنظران حوزه برنامه درسی می باشند که با روش نمونه گیری گوله برفی، معیار اشباع نظری و تکنیک معیار انتخاب شدند. اعتباریابی نتایج از طریق اعتبار پذیری و اعتماد پذیری با استفاده از همسوسازی داده ها می باشد. با توجه به روش پژوهش که کیفی می باشد، شیوه تجزیه و تحلیل از روش تحلیل مضمون (پایه، سازمان دهنده و معنای فراگیر) با استفاده از نرم افزار N-Vivo استفاده شده است.

یافته ­ها: نتایج پژوهش، بیانگر وجود نه مضمون گزینشی می باشد که تشکیل دهنده عناصر نه گانه برنامه درسی یعنی هدف، محتوا، فعالیت یادگیرنده، منابع و مواد کمک آموزشی، راهبردهای یاددهی- یادگیری، زمان آموزش، فضای آموزش، گروه بندی فراگیران و ارزشیابی است، این عناصر هر کدام شامل دو مضمون محوری، ساختار و تمرکز می باشند و این دو مضمون محوری هر کدام دارای تعدادی مضامین پایه است که می بایست در دست یابی به چارچوبی برنامه درسی آموزش عالی مبتنی بر داربست نظام جامع آموزش پویا، مورد توجه قرار گیرند.

بحث و نتیجه­گیری: اهداف باید با توجه به نیازها و مهارت های گوناگون و متنوع تدوین شوند. انسجام محتوا موجب یادگیری عمیق تر در دانشجویان می شود. روش تدریس باید با مضامینی چون، محتوا، زمان آموزشی، محیط آموزشی، با علاقه و نیازهای دانشجویان و با اهدافی که در ابتدا تدوین و طراحی شده، تناسب داشته باشد. فن­آورانه بودن وسایل و منابع کمک آموزشی از جمله مضامین مهم می باشد. انشجو باید بداند که استاد فقط یک تسهیل­کننده و راهنما است و عمده فعالیت به عهده خودش می­باشد.