سلامت سازمانی

1. مقدمه

معلمان به عنوان مهم‌ترین رکن نظام آموزشی، نقش تعیین‌کننده‌ای در ارتقای کیفیت تعلیم و تربیت دارند. در این بین، سلامت سازمانی[1]، به‌عنوان ضرورتی برای توسعه پایدار آموزش و پرورش مطرح شده است (فرج‌خواه و همکاران، 1402). سلامت سازمانی در مدارس، مفهومی جامع از پویایی، رشد، کارآمدی، انسجام و اثربخشی ساختارهای درونی یک مدرسه است که بر تعاملات سالم، اعتماد میان کارکنان، حمایت مدیریتی، تعهد سازمانی و فرهنگ کاری مثبت تأکید دارد (آرمیوگان[2] و همکاران، 2021). سازمان‌های سالم، محیطی فراهم می‌کنند که در آن معلمان با انگیزه، نشاط و حس مالکیت نسبت به وظایف خود عمل می‌کنند. پژوهش‌های داخلی و بین‌المللی نشان داده‌اند که عوامل متعددی مانند سبک رهبری، عدالت سازمانی، رضایت شغلی و حمایت‌های ادراک‌شده از سوی سازمان، به‌طور مستقیم بر سطح سلامت سازمانی معلمان تأثیرگذارند (رهبر زارع، 1402).

1-2 بيان مسئله

نظام آموزش و پرورش به‌عنوان یکی از ارکان اساسی توسعه پایدار، نقش مهمی در پرورش نیروی انسانی ماهر و آینده‌ساز ایفا می‌کند. معلمان مدارس، به‌ویژه در مقاطع حساس مانند دوره متوسطه دوم، از جمله عوامل کلیدی در

[1] Organizational Health

[2] Armugam