در جهان امروز، مدارس و معلمان بهعنوان محورهای کلیدی آموزش و پرورش، نقشی فراتر از انتقال دانش به عهده دارند و در شکلدهی شخصیت، مهارتهای زندگی و سازگاری دانشآموزان با تحولات محیطی ایفای نقش میکنند. معلمان در کنار آموزش دروس، مسئول ایجاد محیطهای یادگیری منعطف، پویا و سازنده هستند تا دانشآموزان برای مواجهه با چالشهای پیشرو آماده شوند. در این مسیر، عملکرد مدارس نیازمند وجود مدیرانی است که بتوانند با رویکردی تحولخواه، مشارکت معلمان را در بهبود فرآیندهای مدرسه جلب کنند و با ایجاد بسترهایی برای ارتقای کیفی آموزش، زمینه رشد حرفهای و رضایت شغلی آنان را فراهم نمایند. از اینرو، در مدارس مقطع ابتدایی، نقش مدیران و معلمان در ایجاد محیطی فعال و یادگیرنده، اهمیت بسیاری در ارتقای کیفیت آموزش و انطباق مدارس با تغییرات سریع محیطی دارد (مهدوی پور، 1401).
رهبری سطح پنج[1] نیز از مباحث مهم در مدیریت آموزشی است که به سبک رهبری فروتنانه، متعهدانه و هدفگرا اشاره دارد. مدیرانی که از ویژگیهای رهبری سطح پنج برخوردارند، ضمن دارا بودن ارادهای قوی برای تحقق اهداف مدرسه، فروتنی فردی و توانمندی در ساخت تیمهای قوی را در عمل نشان میدهند.
[1] five Level leadership
