مقدمه

مدیران مدارس در دنیای امروز با پیچیدگی‌های فزاینده‌ای مواجه‌اند که دیگر روش‌های سنتی مدیریت پاسخگوی آن‌ها نیست. تغییرات سریع در حوزه‌های آموزشی، اجتماعی و فناورانه سبب شده است که مدیران نیازمند رویکردهایی باشند که بتوانند با شرایط عدم قطعیت و پویایی محیط سازگار شوند. مدیریت کوانتومی[1] یکی از رویکردهای نوین در این عرصه است که با تأکید بر انعطاف‌پذیری، خلاقیت، تعاملات انسانی و درک چندبعدی واقعیت، مدیران را قادر می‌سازد تا تصمیمات کارآمدتری بگیرند. این نوع مدیریت با فاصله گرفتن از رویکردهای خطی و مکانیکی، مدرسه را به عنوان سیستمی زنده و پویا می‌بیند که اجزای آن در تعامل مستمر با یکدیگر قرار دارند. از این منظر، توانمندسازی مدیران مدارس برای بهره‌گیری از چنین نگرشی، شرط اساسی موفقیت نظام‌های آموزشی در عصر حاضر است (سونگ[2]، 2024).

بيان مسئله

مدیران مدارس به‌عنوان رهبران آموزشی، نقش مهمی در هدایت و هماهنگی امور مدرسه ایفا می‌کنند. در دنیای پیچیده و پویای امروز، مدیریت سنتی به‌تنهایی پاسخگوی نیازهای متغیر نظام آموزشی نیست. محیط‌های آموزشی تحت تأثیر عواملی چون

[1] Quantum Management

[2] Song