سوت زنی سازمانی 

1-1- مقدمه

منابع انسانی از ارزشمندترین سرمایه های هر سازمان است؛ زیرا سایر عوامل مانند تکنولوژی، سرمایه و... وابسته به نیروی انسانی است. علی رغم پیشرفت های فنی و تکنیکی جدید، هنور هیچ عاملی نتوانسته جایگزین نیروی انسانی شود و انسان به عنوان یک عامل کلیدی در سازمان مطرح است. مدیریت سازمان با توجه به این نکته باید بکوشد تا این سرمایه را به درستی شناخته و توان استعدادهای نهفته او را پرورش داده و به نحو موثری آن را در پیشبرد هدف های سازمان بسیج کند (نورعلی زاد و باپیری، 1394). همواره و در همه سازمان های مختلف افرادی وجود دارند که به نوعی خود را در قبال اشتباهات و خطاهای عمدی و غیر عمدی مدیران سازمان ها و ملاحظات اخلاقی و مسئولیت های اجتماعی مسئول دانسته و نمی توانند از موضوعی که می دانند به ضرر جامعه، کارکنان و سازمان خواهد بود به راحتی عبور کنند و سعی می نمایند با افشاء کاری مراتب را به گوش دیگران اعم از دولت، رسانه ها، پرسنل سازمان و جامعه برسانند. در ادبیات مدیریت نام این افراد "سوت زن" می باشد. سوت زن یا سوت زنی سازمانی[1] اصطلاحاً به کسی اطلاق می شود که در درون یک سازمان کار می کند و خلافکاری های آن را افشا می سازد. این خلافکاری ها می توانند شامل انواع حرکت های غیر اخلاقی سازمان و مدیران آن، از قبیل تقلب، احتکار، تثبیت قیمت، رشوه، تولید محصول غیر ایمن و نقص قوانین یا مقررات باشد (سهرابی و تدین، 1396).

1-2- بیان مساله

در تشکیل هر سازمان عوامل و عناصر مختلفی نقش دارند که یکی از مهمترین این منابع، نیروی انسانی است که بدون شك در جهت نیل به اهداف و خواسته ها سازمان نقش تعیین کننده ای دارد و چنانچه این عامل حذف شود، آنچه باقی می ماند به خودی خود قابل استفاده نمی باشد و آنچه که نیروی انسانی را تقویت می کند تا در جهت برنامه ها سازمان حرکت کند، عاملی جز انگیزش نخواهد بود. امروزه دیگر مدل مدیریت سنّتی که در آن مدیر کنترل می کند و کارکنان

[1] - Organizational Whistling