معلمان بهعنوان بازیگران کلیدی در نظامهای آموزشی، با چالشهای متعددی در مسیر حرفهای خود مواجه هستند که کیفیت تجربه کاری و نقشهای فردی و حرفهای آنان را تحت تأثیر قرار میدهد. نقشهای چندگانه معلمان زن، بهویژه در دوران ابتدایی، با انتظارات فرهنگی و مسئولیتهای مراقبتی خانوادگی گره خورده و آنان را در وضعیت تعادلی میان نقشهای حرفهای و خانوادگی قرار میدهد (رحیمیفردجهرمی و حسینی، 1402). این تعادل، بهویژه با توجه به نقش مراقبتی و حمایتی زنان معلم در کلاس، بخشی از هویت حرفهای آنان را شکل میدهد و بر تعاملاتشان با دانشآموزان و شیوه تدریس تأثیرگذار است. در این میان، نوع نگرش معلمان به شغل خود و نقشهای مادرانه[1]، بهعنوان بخشی از نقش مراقبتی، میتواند بر کیفیت آموزش، حمایت عاطفی دانشآموزان و احساس امنیت روانی آنان در مدرسه اثرگذار باشد و نقش مهمی در شکلدهی به تجربه یادگیری و پرورش هیجانی دانشآموزان ایفا کند (محمدپور، 1402).
[1] Maternal role attitude
