1-1 مقدمه

معلمان به‌عنوان ارکان اصلی نظام آموزشی، نقشی حیاتی در ارتقای کیفیت آموزش، پرورش دانش‌آموزان و تحقق اهداف برنامه درسی ایفا می‌کنند. این نقش زمانی اثربخش‌تر خواهد بود که معلمان دارای توانمندی‌هایی همچون خلاقیت، تفکر انتقادی، و نوآوری در روش‌های تدریس باشند. در دنیای امروز که سرعت تحولات فناوری و اطلاعات بی‌سابقه است، انتظار می‌رود معلمان نه‌تنها به انتقال محتوا بسنده نکنند، بلکه با بهره‌گیری از رویکردهای نوین، نقش کنشگرانه و نوآورانه در فرایند آموزش ایفا نمایند (اسماعیل[1] و همکاران، 2021).

سواد برنامه درسی[2]، توانایی معلم در درک عمیق از اهداف، محتوا، روش‌ها و ارزشیابی‌های آموزشی و انطباق آن با نیازهای یادگیرندگان است (مارک[3] و همکاران، 2024). معلمانی که از سطح بالای سواد برنامه درسی برخوردارند، می‌توانند محتوای آموزشی را به‌صورت انعطاف‌پذیر طراحی کرده، روش‌های تدریس نوآورانه را به‌کار ببرند و در موقعیت‌های مختلف کلاسی، تصمیمات حرفه‌ای مناسبی اتخاذ کنند (صمدی و ارجمندی، 1400). این امر نه‌تنها باعث افزایش اثربخشی فرایند تدریس می‌شود، بلکه زمینه‌ساز بروز رفتارهای خلاقانه و نوآورانه در معلمان خواهد بود (جلیل پیران و همکاران، 1402).

1-2 بيان مسئله

معلمان همواره به‌عنوان یکی از ارکان اصلی نظام آموزش و پرورش شناخته می‌شوند که نه تنها در انتقال دانش به دانش‌آموزان نقش دارند، بلکه با استفاده از خلاقیت و نوآوری خود می‌توانند تحولی در فرآیند یاددهی و یادگیری ایجاد کنند.

[1] Ismail

[2] Curriculum Literacy

[3] Marek